• O Klubie
• Kluby w Polsce
• Baza wiedzy

Urodził się 22 maja 1967 r. w Zamościu. W latach 1982–1987 uczeń Technikum Rolniczego przy Zespole Szkół Rolniczych w Zamościu. Następnie student Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego – Sekcja Historii. W ramach seminarium magisterskiego prof. Tomasza Strzembosza napisał rozprawę magisterską pod tytułem „Konspiracja akowska i poakowska na Zamojszczyźnie od lipca 1944 do 1956 r.”.
Od 1993 do 1997 r. doktorant Szkoły Nauk Społecznych przy Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk. Równolegle uczestnik seminarium doktoranckiego prof. Tomasza Strzembosza. W 1999 r. obronił rozprawę doktorską pod tytułem: „Zorganizowany opór wobec komunistycznego państwa na przykładzie Okręgu Lublin AK–DSZ–WiN w latach 1944–1947”.
Od 1996 r. pracownik naukowy Instytutu Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk, w pracowni Ziem Wschodnich II RP w Warszawie. Od 2000 r. naczelnik Biura Edukacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej-Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu Oddział w Lublinie.
Najważniejsze pola zainteresowań badawczych:
- polska konspiracja na Kresach Wschodnich w latach 1939–1941
- opór zbrojny na ziemiach polskich w latach 1944–45 (m.in. redaktor naczelny Atlasu polskiego podziemia niepodległościowego 1944–1956
- wywiad Polskich Sił Zbrojnych oraz Armii Krajowej w okresie II wojny światowej
- stosunki polsko-ukraińskie w latach 1939–1947 .
R. Wnuk jest m.in. autorem książek: Konspiracja akowska i poakowska na Zamojszczyźnie od lipca 1944 r. do 1956 r., Lublin 1993; Pany i Rezuny. Współpraca AK–WiN i UPA 1945–1947, Warszawa 1997, (współautorstwo z G. Motyką); Okręg Lublin AK–DSZ–WiN 1944–1947, Warszawa 2000. Jest też redaktorem naczelnym naukowego półrocznika historycznego „Pamięć i Sprawiedliwość”.

(2008)